8 januari 2015
Etappe 5: Copiapó - Antofagasta
[update 07:10] Inmiddels nog geen bericht dat Werner en Anne over de streep zijn, 2 uur geleden waren ze dat nog niet. Wel waren ze het laatste waypoint voorbij. Tijden hieronder aangevuld. Voor het gemak ga ik er vanuit dat ze inmiddels ongeveer binnen zijn, geen bericht is goed bericht wat mij betreft!
[update 23:45] En daar zijn Maik en Rob aan de finish met de Hilux! Prima 50e tijd en zo weer een paar plaatsen naar voren. Goed voor het klassement en bewijst dat ze een goede snelheid kunnen houden. De Fordcruiser met Werner en Anne is onderweg naar WP7, maar de snelheid is voorlopig goed.
FINISH
| Pos. | Nr. | Bestuurder | Gereden tijd | Verschil met kop |
| 50 | 401 | WILLEMS (NLD) | 06:14:28 | + 01:55:10 |
| nnb | 390 | ZOETAERT (BEL) | nnb | nnb |
[update 22:20] Inmiddels is ook de Fordcruiser langs WP4, tijden ingevuld hieronder. De Hilux is WP9 voorbij, wat ook CP2 heet.
WP9=CP2
| Pos. | Nr. | Bestuurder | Gereden tijd | Verschil met kop |
| 52 | 401 | WILLEMS (NLD) | 04:58:14 | + 01:36:25 |
| 78 | 390 | ZOETAERT (BEL) | 07:01:16 | + 03:39:27 |
[update 21:40] Maik en Rob passeerden WP7 een half uurtje geleden, en ook de Fordcruiser met Werner en Anne gaat goed en rijdt net langs WP3. Die heeft dus wel flink achterstand, maar het tempo is acceptabel.
WP7
| Pos. | Nr. | Bestuurder | Gereden tijd | Verschil met kop |
| 54 | 401 | WILLEMS (NLD) | 03:48:53 | + 01:15:13 |
| 75 | 390 | ZOETAERT (BEL) | 05:13:39 | + 02:39:59 |
[update 19:55] Maik en Rob passeren net WP4, en gaan op zich prima. De Fordcruiser is ook onderweg, maar is 2 uur later gestart dan gepland. Dit komt doordat de mannen pas laat binnen waren na de pech in de duinen. Ongetwijfeld betekent dat wat straftijd, maar dat maakt niet uit - ze zitten nog in de strijd!
WP4
| Pos. | Nr. | Bestuurder | Gereden tijd | Verschil met kop |
| 55 | 401 | WILLEMS (NLD) | 02:21:32 | + 00:53:28 |
| 73 | 390 | ZOETAERT (BEL) | 02:56:20 | + 01:28:16 |
Ondanks alle duinen van gisteren gewoon weer een lange special vandaag. De verbindingen zijn wat minder lang, maar in totaal staat er gewoon weer 700 km op het programma, waarvan het grootste deel in de vorm van een special. De snelheid zal vandaag hoog liggen op het parcours, wat flink de hoogte in gaat tot 3000 meter. Ook zal er weer fesh-fesh zijn, het poederachtige zand waar de auto ongeveer in kan verdrinken.
De rustdag is pas komende maandag, en het lijkt alsof we al zo lang onderweg zijn door de zware eerste etappes van de rally van dit jaar. Dat hoort er allemaal bij. Op dit moment heb ik overigens geen informatie over de Fordcruiser, die nog zonder voorwielaandrijving in de duinen is achtergebleven vannacht. Dat betekent niet dat die nog niet binnen is trouwens, in principe moet het mogelijk zijn om weer terug te komen. Over 2 uur staat de start van de verbinding gepland, we zullen zien.
Zoals gebruikelijk ook weer de kaartjes van de autoroute van morgen, inclusief het hoogteprofiel van de special. De starttijden vanuit het bivak voor de verbinding zijn 3 uur eerder dan de start van de special.
| Verbinding | Special stage | Verbinding |
| 174 km | 458 km | 65 km |
Start Special Stage
| Pos | Nr | Rijders | Lokale tijd | NL tijd |
| 58 | 401 | Willems / Van Pelt | 13:10:00 | 17:10:00 |
| 69 | 390 | Zoetaert / Schol | 13:15:30 | 17:15:30 |
Om ons zelf te volgen zijn een aantal opties, allemaal beschreven op deze LIVE pagina.


8 januari 2015
Soms knettert het even in de auto

De Bastion-equipe van Maik Willems en Rob van Pelt was een van de laatste die nog net bij daglicht uit de duinen bij Cópiapo wist te komen. In hun kielzog kwam nog maar een handjevol auto’s uit de proef van de vierde etappe van de Dakar 2015. Een stuk of twintig auto’s brachten de nacht in de duinen door.
Maik Willems was blij dat hij daar niet bij hoorde. Bij het vallen van de nacht volbracht hij de laatste afdaling naar de finish. “Bij licht was het al spannend genoeg in de duinen,” vond hij. “Het waren flinke knapen: hoog en steil. Maar we zijn er goed doorheen gekomen. Rob heeft me er perfect door geloodst.”
De relatie tussen coureur en navigator is van het grootste belang in etappes als deze. Willems en Van Pelt zitten nu al een paar jaar samen in de auto en zijn goed op elkaar ingespeeld. “We kunnen met elkaar lezen en schrijven,” zegt Willems. “Soms knettert het ook wel, hoor. We kunnen goed giftig op elkaar worden en dat wordt dan ook uitgesproken. Daarna is het ook over.”
Willems kreeg in de proef stevig de wind van voren van Van Pelt. “Terecht, want ik deed iets stoms. Het communicatiesysteem deed raar, dus we zijn even gestopt om alles opnieuw aan te sluiten. Toen we daarmee klaar waren, ging ik als een dolle achter een andere auto aan. In het feshfesh. Dan zie je niks en we hadden bijna in een afgrondje gelegen. Zo stom. Dan vloekt Rob me helemaal stijf.”
Dankzij Van Pelt had Willems op de verbindingsroute over de Andes, van Argentinië naar Chili, geen last gehad van de hoogte van 5000 meter. “Ik heb niet eens in de gaten gehad dat we zo hoog zaten,” zegt Willems. “Rob had me een handvol staalpillen gegeven en die heb ik braaf geslikt. Blijkbaar heeft het toch geholpen.” Willems had onderweg genoten van het landschap in het hooggebergte. “Ik heb ademloos om me heen gekeken. Prachtig!”
Rond een uur of vijf Nederlandse tijd beginnen de heren aan de proef van de vijfde etappe, richting Antofagasta. De special van 450 kilometer lijkt een hoop feshfesh te herbergen. “Mooi,” lacht Willems. “Kan Rob weer fijn schelden. Hij is dol op feshfesh.”
















