12 februari 2026

Rob van Pelt overleden

Met groot verdriet moeten we jullie meedelen dat Rob van Pelt afgelopen woensdag 11 februari is overleden. Hij is 67 jaar oud geworden. Tijdens de zevende etappe van de Africa Eco Race, waar hij aan deelnam op de motor samen met zijn zoon Robert, sloeg het noodlot toe en is hij ten val gekomen. Wat er precies aan vooraf ging zal misschien altijd onduidelijk blijven, maar medische assistentie van de organisatie was snel ter plekke en heeft hem gestabiliseerd en naar het ziekenhuis van Nouakchott in Mauritanië vervoerd. Daar vandaan is hij dan overgevlogen naar een ziekenhuis op de Canarische Eilanden om de best mogelijke zorg te kunnen bieden. Helaas werd daar geconstateerd dat er geen hersenactiviteit meer werd waargenomen. Uiteindelijk is hij afgelopen maandag in Nederland aangekomen waar hij in het nabijzijn van zijn familie is overleden.

Woorden schieten tekort om te zeggen wie Rob voor ons was. Samen hebben we ontelbare avonturen meegemaakt, natuurlijk in de tien Dakars maar ook al die andere rally's in vooral Marokko waar we misschien niet altijd veel over vertelden. Rob was er altijd, was ook eigenlijk onmisbaar, wees Maik de weg maar wist ook altijd een oplossing te verzinnen als het even niet liep zoals bedacht. En het kwam eigenlijk altijd weer goed. Het kon even duren, maar uiteindelijk kwamen ze er altijd. Bovenal was hij een mooi mens. Duidelijk, hulpvaardig en nooit te beroerd om de handen uit de mouwen te steken.

Natuurlijk heeft Rob nog veel meer rally's gereden dan met Maik, hij reed eerder zelf Dakar op de motor, was navigator in de truck of ging samen met Robert op pad in zijn Suzuki Vitara. In Marokko, de Breslau of waar dan ook. En dit keer was hij dus met Robert op de motor op pad, onderweg naar het echte Dakar in Senegal. Hij was hartstikke fit want had er hard voor getraind, maar helaas heeft hij de finish niet mogen bereiken.

Onze gedachten gaan uit naar Ellen, Robert, Nikki en alle familie, vrienden en andere bekenden. We zullen hem missen...

17 januari 2026

Maik Willems besluit tiende succesvolle Dakar Rally met een mooie racepartij langs het strand

YANBU – Met een potje hardrijden over het strand beëindigde Maik Willems zaterdag zijn dertiende Dakar Rally. In finishplaats Yanbu kreeg hij zijn tiende medaille uitgereikt als bewijs dat hij de finish gehaald had. Tijdens de laatste etappe, een korte rit van 120 kilometer en een special van 105 kilometer eindigde hij als 46ste in de Ultimate-klasse. In het algemeen klassement werd hij 48ste.

“Geweldig. Hij zit weer in de pocket. Voor de tiende keer uitgereden. We gaan nu de dubbele cijfers in”, zei Willems net nadat hij weer een medaille omgehangen had gekregen. “Ik ben er heel trots op.”

Bij hem thuis liggen ze dan ook in het zicht. “Mijn vrouw ergert zich er kapot aan. Ze zegt: je bent net een klein kind. Maar als ik ze zie krijg ik er een lekker gevoel van.” En dus wordt er binnenkort de tiende aan die toch al fraaie collectie toegevoegd.

Hard rijden langs de kust
De slotetappe is traditioneel een korte rit, waar vaak hard gereden kan worden. Willems: “De rit van vandaag was niets bijzonders; honderd kilometer hard rijden langs de kust. Het was wel mooi, dat wel. Maar kennelijk moest de rally afgesloten worden met een racepartij. Het ging gewoon hard. Nou ja, prima. De rit is voor ons prima verlopen.”

Terugblikkend noemt hij de 48ste editie van de woestijnrally in Saoedi-Arabië een prima Dakar. “Hij was wat minder zwaar dan de afgelopen twee jaar. Al hadden we wel drie, vier heel pittige dagen. Maar het Empty Quarter (dat de rally dit jaar niet aandeed, red,) vond ik technisch zwaarder. Er zijn ook relatief weinig mensen uitgevallen.”

Hij vervolgde: “Ik hou van heel zware rally’s, dat je tot het uiterste gedwongen wordt. Het was pittig hoor, begrijp me niet verkeerd, en het was een hartstikke mooie superrally.”

Overzichtelijke wereld
Morgen vliegt hij weer naar huis en dan, zoals gebruikelijk, maandag weer ‘lekker aan de bak’. “Ik heb er ontzettend veel zin om weer aan het werk te gaan. Dat vind ik het leuke van januari. Je begint dan het jaar zo dat de wereld heel overzichtelijk is.”

“Gewoon ’s avonds in het bivak zien aan te komen en geen complicaties. En de spelregels zijn heel duidelijk. Daarna kunnen we weer in de echte wereld aan de slag. Die is zeker complexer en zeker zo leuk!”