6 januari 2015

Etappe 3: San Juan - Chilecito

[update 18:05] Het hele spul is weer gefinisht. Nu nog 232 km tot aan het bivak en dan zijn de mannen netjes op tijd binnen vandaag, kunnen ze misschien zelfs nog wat slapen vannacht.

FINISH

Pos. Nr. Bestuurder Gereden tijd Verschil met kop
54 401 WILLEMS (NLD) 04:17:01 + 01:19:33
58 390 ZOETAERT (BEL) 04:52:12 + 01:54:44

[update 15:15] WP4, nieuwe tijden. De Hilux is inmiddels WP5 ook al voorbij (54e, +53'33) en heeft naar schatting nog een 1,5 uur te rijden. De Fordcruiser volgt nog steeds, en die zal naar verwachting nog een uurtje later finishen.

Het kaartje met de profielgegevens heb ik verwijderd, dat was onjuist. Het liet de route van de motoren en quads zien die tot 3500 meter stijgen, terwijl de route van de auto's niet veel hoger dan 1100 meter komt. 

WP4

Pos. Nr. Bestuurder Gereden tijd Verschil met kop
54 401 WILLEMS (NLD) 02:09:43 + 00:37:15
59 390 ZOETAERT (BEL) 02:22:26 + 00:49:58

[update 14:15] Inmiddels zijn beide auto's op WP2 terecht gekomen. Veel mensen komen pas laat uit de etappe van gisteren en er zijn zeker 50 auto's nog niet gestart! Betekent dus ook dat de Hilux als 3e Nederlander rond rijdt, inmiddels ook WP3 gepasseerd.

Verder ook nog wat berichten van gisteren gekregen. Werner en Anne zijn rond 3 uur 's nachts (7 uur NL tijd) binnen gekomen. De mannen hebben de hele nacht door gewerkt met 3 man, de Hilux had de condensor van de airco kapot en nog wat kleine dingen. Ook heeft de dag van gisteren geleid tot wat bodywerkschade, maar niets ernstigs. De Fordcruiser heeft ook geen gekke dingen, alleen wat plaatwerkschade door een klapband op dag 1. Extra foto's in de map van gisteren!

WP2

Pos. Nr. Bestuurder Gereden tijd Verschil met kop
51 401 WILLEMS (NLD) 00:55:39 + 00:15:19
62 390 ZOETAERT (BEL) 01:02:01 + 00:21:41

De tweede etappe was een enorm zware en lange, maar dat betekent niet dat er een daagje vrij is om uit te rusten. Ook deze nieuwe dag brengt weer veel verschillende ondergronden, prachtige vergezichten in een van de mooiste delen van Argentinië en een hoop hoogteverschil, tot wel 3500 meter hoogte komt de proef vandaag. 

Quads en motoren rijden trouwens een compleet andere route dan de auto's en trucks vandaag, die hebben eerst een flinke verbinding, dan de special en een kleine verbinding aan het eind.

Zoals gebruikelijk ook weer de kaartjes van de autoroute van morgen, inclusief het hoogteprofiel van de special. De starttijden voor de verbinding zijn een ruim uur eerder dan de start van de special.

Verbinding Special stage Verbinding
26 km 284 km 232 km

Start Special Stage

Pos Nr Rijders Lokale tijd NL tijd
57 401 Willems / Van Pelt 08:25:00 12:25:00
123 390 Zoetaert / Schol 08:58:30 12:58:30

Om ons zelf te volgen zijn een aantal opties, allemaal beschreven op deze LIVE pagina.

6 januari 2015

Willems en Van Pelt happen stof

Maik Willems zei het expres niet hardop tegen Rob van Pelt naast hem, maar hij dacht het wel: ‘Om vijf uur zitten we lekker aan een koud biertje in het bivak’. De gedachte alleen al was in de tweede etappe van de Dakar 2015 vragen om moeilijkheden. Helemaal onder het stof en totaal verfomfaaid rolden Willems en Van Pelt ’s avonds laat in San Juan uit de Toyota.

Zoals zovelen hadden de heren van het Bastion Dakar-team halverwege de 518 kilometer lange tweede proef het idee dat het allemaal wel meeviel, ondanks de schroeiende hitte. Maar dat was voor de laatste 150 kilometer, die Willems en Van Pelt uren kostte. “Dat noemen ze tegenwoordig uitdagend, toch? Tjongejonge,” verzuchtte Willems. “Tientallen kilometers fesh-fesh, de ene zak meel nog dieper dan de andere. Overal stonden auto’s vast, dus daar moest je omheen, terwijl je wel moest blijven rollen om niet ook vast te zitten. Dat werd dus het Open Argentijns kampioenschap boompjes rooien en ondertussen in de gaten houden waar de route was. Gelukkig is Rob daar heel goed in, dus we zijn niet te ver uit koers geraakt.”
Na het fesh-fesh-gevecht was het nog niet voorbij. Het laatste deel van de proef bestond uit een lang knippenpad door kleine duintjes, maar dat terrein was al helemaal aan gort gereden. “Dat stuk zand leek verdacht veel op duinen,” vond Willems. “Ik moest zowaar de banden van de Toyota aflaten om er doorheen te komen, maar toen kroop de auto wel overal tegenop. Dat kan ‘ie allemaal wel, maar degene die heeft gezegd dat deze auto stofvrij is en voorzien van airco, heeft wel een heel goeie sales-cursus gehad. Voor een stofvrije auto komen wij er wel heel verfomfaaid uit iedere keer.”
Wat bepaald niet hielp, was dat Willems er een kilometer of 20 voor de finish een zijruitje uit reed. Een tak nam wraak voor de eerder ondersteboven gereden boompjes door het ruitje kapot te slaan, waardoor de mannen overdekt met stof uit de wagen kwamen. Snakkend naar een douche en wel twee koude biertjes. “Maar toch, hier doe je het voor: ’s avonds kapot aan de finish staan. Anders is er toch ook niks aan?”