15 januari 2016

Etappe 12: San Juan - Villa Carlos Paz

[update 09:00] En weer een etappe zonder finishtijd voor Maik en Rob, maar ze zijn er wel. Rond een uur of 5 (Nederlandse tijd) waren ze in het bivak, naar bleek met veel technische malaise. Maik vertelt: "De laatste 400 km hebben we zonder stuurbekrachtiging gereden, en dat is wel een aardige workout. Af en toe hingen Rob en ik samen aan het stuur om de bocht door te komen!" Vandaag staan de mannen dus gewoon aan de start van de laatste proef, 180 km nog en dan is het gebeurd. Peter en Peter hebben behoudend gereden, maar wel een goede dag gehad waardoor ze om half 1 Nederlandse tijd binnen waren, op een 42e plaats.

[update 22:40] Waar Kornelis en Thomas al aan de streep zijn, is het nog een tijdje ploeteren geblazen voor Maik en Rob in de Bastion Hotels Overdrive Hilux. Ook al verliezen ze tijd, ze gaan wel stabiel door en dat is ook belangrijk nu we zo dicht in de buurt van het einde van de rally zijn. In een half uur zouden zij bij WP8 moeten zijn.

CP4=WP7

Pos. Nr. Bestuurder Gereden tijd Verschil met kop
58 344 WILLEMS (NLD) 04:34:50 + 01:47:47

FINISH

Pos. Nr. Bestuurder Gereden tijd Verschil met kop
34 556 OFFRINGA (NLD) 04:12:07 + 00:58:01

[update 21:45] Twitter lijkt problemen te hebben dus de live updates doen we dan gewoon via de website. Zojuist is bekend geworden dat weer een Nederlandse deelnemer zijn hoop op de finish in vlammen heeft zien opgaan, de Tatra van Gert Huzink heeft vlam gevat door olie op de hete remmen. Er was geen blussen meer aan en de truck is helemaal afgebrand, bemanning is in orde. Voor ons team is er nog steeds het verhaal dat Maik en Rob weinig snelheid lijken te hebben, de eerste WP's gingen goed maar sindsdien verliezen ze telkens een kwartier teveel. Ze zijn onderweg naar WP7 inmiddels, wat betekent dat ze de finish voor de trucks gepasseerd zijn. Vanaf hier moeten ze het zonder de back-up van Kornelis en Thomas doen, maar als ze hen echt nodig hebben verwacht ik dat ze al gewacht hadden. Komt dus vast allemaal weer goed! De Peters gaan ondertussen prima, zijn WP8 gepasseerd, Kornelis en Thomas komen net WP4 voorbij als 32e.

[update 21:30] We hebben inmiddels ook een doorkomst van de Unimog op CP1. Maik en Rob zijn op CP2 (WP5) maar verliezen veel tijd, al ongeveer 3 kwartier ten opzichte van de Peters. Die zijn onderweg naar WP8 trouwens. Hopelijk is er niets ernstigs aan de hand, Kornelis en Thomas hebben een veel kortere proef en in het laatste deel zijn de mannen dus op zichzelf aangewezen.

[update 19:45] Maik en Rob hebben het eerste stempelpostje ook gehaald, kan Rob weer mooi die strippenkaart uit het raampje hangen en weer door. De mannen hebben een kwartier verloren tussen WP2 en 3 dus de Peters zijn er aardig vandoor gegaan. Kornelis en Thomas staan ook op de lijst, de oranje Unimog kwam als 35e langs het eerste WP.

CP1=WP3

Pos. Nr. Bestuurder Gereden tijd Verschil met kop
58 344 WILLEMS (NLD) 02:25:37 + 00:49:37
34 556 OFFRINGA (NLD) 02:30:39 + 00:38:10

Inmiddels weten we dat iedereen gisteren gewoon is binnengekomen, maar hoe het met het klassement zit is momenteel wat onduidelijk. Voor vandaag hebben Maik en Rob in ieder geval een redelijke 50e starttijd, en Kornelis en Thomas starten bijna 1,5 uur later pas. Ook is het wat onduidelijk of auto's en trucks nu wel of niet dezelfde special rijden, ik hou de informatie van de officiële Dakar website maar even aan en daarin rijden de trucks 200 km minder proef. Zeker is dat ze allemaal rond de 900 km af moeten leggen naar Villa Carlos Paz, waar de rally ook 1,5 week geleden al was. Meer nieuws volgt ongetwijfeld verderop in de dag!

Hieronder ook weer de kaartjes van de route van vandaag, inclusief het hoogteprofiel van de special. 

Verbinding Special stage
450 km / 599 km (trucks) 481 km / 267 km (trucks)

Start Special Stage

Pos Nr Rijders Lokale tijd NL tijd
50 344 Willems / Van Pelt 13:04:30 17:04:30
38 556 Offringa / De Bois 14:25:00 18:25:00

Om ons zelf te volgen zijn een aantal opties, allemaal beschreven op deze LIVE pagina.

En voor de trucks is het iets anders

15 januari 2016

Willems op sleeptouw over de keien: Een bijzondere ervaring

Tot 250 kilometer in de elfde etappe ging het uitstekend met Maik Willems, Rob van Pelt en hun knaloranje Toyota. De volgende 120 kilometer was het knokken, hannesen en zoeken naar het probleem. De laatste 40 kilometer brachten ze door met uitzicht op de kont van de Ginaf van Ed Wigman, de snelle assistentie van Riwald. “Een bijzondere ervaring,” vond Maik Willems.

‘Een of andere sensor die kapot was’ bleek uiteindelijk de boosdoener. Willems en Van Pelt hadden er tijdens de special geen vinger achter kunnen krijgen. Een keer of vijf waren ze gestopt om te zoeken wat ervoor zorgde dat de auto haperde. “Maar al hadden we uitgevonden dat het een sensor was, dan hadden we die niet bij ons gehad,” vertelde Willems.
De dag begon best aardig. De eerste 250 kilometer van de proef naar San Juan waren pittig, vanwege de fesh-fesh en de knippenpaden, maar Willems kwam er goed doorheen. “Vanaf 250 kilometer begon de auto te haperen en dat werd steeds erger, tot het punt dat er weinig meer gebeurde.”

Precies op dat moment dook de Ginaf van Wigman op uit het stof. Wigman had Willems en Van Pelt eerder deze week al gered, toen een kromme jack niet meer terug in zijn huisje wilde en ook nu bood Wigman uitkomst: ‘Hang ‘m er maar achter’. “Op sleeptouw bij een truck, over de keien, door een paar doorwadingen: het was een nieuwe en bijzondere ervaring. Hebben we dat ook eens meegemaakt,” zei Willems nuchter. “En straks gaan we weer gewoon van start. Het wordt een lange dag, maar Rosario lonkt.”
Dat doet het ook voor Peter Merceij en Peter Erren, die een redelijk probleemloze dag hadden in de zin van vast zitten, mechanische pech of schade. De Peters waren wel moe geweest na de inspanningen van een dag eerder - 200 kilometer zonder koppeling door de duinen - en de korte nacht. “Het fesh-fesh was bizar omgeploegd, maar we hebben niet vast gestaan,” zei Merceij trots. “Het enige probleem dat we hebben gehad was de warmte. Het water was zo warm dat je ervan moest kokhalzen. Van een groep Argentijnen langs de route hebben we twee flessen ijswater gekregen. Die durfden we niet op te drinken, maar we hebben het wel in de overalls gekieperd. Dat koelde heerlijk af.”