16 januari 2016

Etappe 13: Villa Carlos Paz - Rosario

FINISH!

Kijk de podiumceremonie live HIER

[update 19:15] Het lijkt erop dat iedereen die de finish nog kon halen ook is gefinisht, ook al geeft de tijdwaarneming geen echt uitsluitsel. Voor het team is het nu nog even doorcrossen naar Rosario, over het podium, spul ergens parkeren en dan zal er wel wat gedronken worden en misschien (heel misschien) een klein feestje... Ook morgen is het team nog in Argentinië, zullen de voorbereidingen worden getroffen om alles weer in de haven te krijgen en dan is maandagmiddag de terugvlucht naar Schiphol. Maar eerst nog even genieten van het halen van de finish met de hele oranje bende!

[update 17:25] En daar is dan ook de oranje Unimog van Kornelis en Thomas aan de streep. Alles en iedereen is dus aan de finish van de rally aangekomen, en dat is een beste prestatie van de mannen. Nu is het nog 'even' 400 km rijden naar Rosario, waar de wegen weer bezaaid zullen zijn met uitzinnige Argentijnen. Dat gaat dus wel even duren, maar dat maakt nu allemaal niet meer uit want ze zijn er!

[update 16:15] Inmiddels zijn beide auto's aan de finish van deze laatste special gekomen, en zo komt er een einde aan Le Dakar 2016. We zullen nog een klein uurtje moeten wachten tot ook Kornelis en Thomas aan de streep zijn, maar met de 2 Hiluxen aan de streep mogen we al ontzettend blij zijn! Er is behoudend gereden, aankomen was vandaag het enige wat telde. 

FINISH

Vandaag is een belangrijke dag, de allerlaatste etappe van Le Dakar 2016. 180 km proef, en daarna 400 km waar heel Argentinië langs de weg zal staan, al zwaaiend en juichtend. Dat betekent dat je in deze proef niet meer uit wilt vallen natuurlijk, maar het is nog steeds 180 km waarin van alles kan gebeuren. De organisatie vertelt dat het allemaal niet zo spannend is, maar dat is de afgelopen dagen vaker gezegd en daar was niet iedereen het mee eens. 

De mannen zullen rustig aan doen om te voorkomen dat het misgaat. Nog één daagje alles op alles zetten om die twee Hiluxen en de Unimog aan de streep te krijgen, dat zou een enorme prestatie zijn van de rijders maar ook vooral van de monteurs die twee weken lang amper geslapen hebben. Dus Werner, Ed, Wim, Peter, Sil en Piet, verheug je maar vast op dat bed in het hotel, want jullie zullen wel wat nachtrust in te halen hebben.

Hieronder ook weer de kaartjes van de route van vandaag, inclusief het hoogteprofiel van de special. 

Start Special Stage

Om ons zelf te volgen zijn een aantal opties, allemaal beschreven op deze LIVE pagina.

16 januari 2016

Willems en Van Pelt doen een dagje sportschool

Maik Willems doet mee aan de Dakar Rally voor het avontuur. Maar de avonturen van de laatste paar dagen was niet echt wat hij op het oog had. Een kapot stuurhuis, waardoor de Toyota geen stuurbekrachtiging meer had, turnde de voorlaatste etappe van de Dakar om in een dagje sportschool voor gevorderden. “Op het moment zelf was het niet leuk, maar achteraf was het toch wel weer een geweldige dag. Compleet uitgewoond aankomen in het bivak geeft meer voldoening dan wanneer je zonder een spoortje van inspanning binnenkomt.”

Op de special van 480 kilometer ging al na 100 kilometer de stuurbekrachtiging naar z’n grootje. Dat betekende dus 380 kilometer werken voor Maik Willems en Rob van Pelt. “Potverdorie, nou. Het was letterlijk sleuren om er doorheen te komen,” vertelt Willems, die over de finish kwam toen de timing- en uitslagendienst van de Dakar-organisatie al lang en breed naar bed was. Vooral in het tweede deel van de proef, de laatste 200 kilometer, was sprake van het betere sportschoolwerk. “Dat was in de bergen, met allemaal korte draaitjes en mul zand. We hingen met z’n tweeën aan het stuur om ‘m de bocht door te krijgen. Op een gegeven moment hadden we wel een systeem ontwikkeld: gas geven voor de bocht, dat de druk eraf en samen sleuren.”

Met een amper bestuurbare, niet al te lichte auto waren de smalle bochten soms best eng. “Och, met onze snelheid zou een hoogbejaarde misschien vragen of de gordels om moesten. Dat was bepaald niet genoeg om ongelukken te krijgen. We hebben er een spatbordje af gereden tegen een stuk rots. Nou ja. Dat moet dan maar.”

Met het tempo waarmee de Bastion Hotels-Toyota de laatste dagen door de Dakar is gesukkeld, is het klassement dat na de eerste week nog zo veelbelovend was, om zeep geholpen. Maik Willems kan er niet van wakker liggen. “Ik heb er wel over nagedacht. In eerste instantie baalde ik er van, maar aan de andere kant: we hebben in de tweede week niets cadeau gekregen. We hebben voor iedere meter moeten knokken, en dat maakt van elke dag een overwinning. Ouderwets afgedraaid maar heel voldaan je tentje in kruipen, zegt mij meer dan de plaats in het klassement. Als wij de finish halen - en dat is met nog maar één etappe te gaan wel de bedoeling - hebben we er ook echt wat voor gedaan. Ik weet alleen niet of ik morgen mijn armen nog voel, en of ik dan de medaille nog vast kan houden.”