8 januari 2026

Maik Willems geniet van ouderwetse Dakar-sfeer tijdens loodzware marathon-etappe

ALULA – Net zoals iedereen was het afzien geblazen voor Maik Willems tijdens de eerste marathon van de 48ste Dakar Rally. De autocoureur van het Bastion Hotels Dakar Team had woensdag tijdens het eerste deel een ‘loeizware’ dag, donderdag was het een stuk eenvoudiger met als respectievelijke resultaten de 48ste en 49ste plek in de Ultimate-klasse.

“We zaten echt midden in de woestijn. Dat hadden ze leuk gedaan”, maakte Willems de organisatie een compliment over het bivak halverwege de marathon-etappe. “Het was wel grappig, een beetje ouderwets, zoals het vroeger was. Tentje. Slaapzakje. Iets waarvan ze zeiden dat het een matrasje was en een doosje met wat voer. Gelukkig hadden we wat eten en wijn meegenomen. Bij het vuur hebben we dat opgegeten en opgedronken. Om 21.00 uur was het afgelopen in het bivak. Iedereen was kapot.”

Afgezien
Hij vertelde het monter, donderdag, nadat hij zonder noemenswaardige problemen het bivak in Hail had gehaald. Maar woensdag had ook Willems afgezien, bekende hij. “Het was een loeizware dag. Een echt ouderwetse Dakar-dag, iedereen was uitgewoond toen ze in het bivak kwamen. Stenen, stenen, stenen. Het was gewoon stevig.”

Toch bleven Willems en zijn navigator Jasper Riezebos echt grote malheur bespaard. Twee lekke banden, dat was alles. “We waren ruim voor het donker binnen, dus dat was geen probleem. En vanochtend moesten we lekker vroeg starten. We hebben niks bijzonders meegemaakt.”

Maar toch: door die twee lekke banden van gisteren was het donderdag toch wel spannend geweest, bekende hij. “We konden ons geen lekke banden meer veroorloven. Het is toch wel wat anders. Je moest vandaag uitermate voorzichtig rijden, want je kunt je geen foutje veroorloven.”

Rustiger rijden
Hij vervolgde: “Je gaat gewoon wat rustiger rijden. Gelukkig is de tweede dag meestal een iets makkelijkere dag voor de bandjes, al waren er toch nog een hoop stenen bij. Maar het was een verademing vergeleken met gisteren. We hebben niet meer lek gereden.”

Zijn potente Toyota Hilux had ook niks. “We zijn alleen even uit de auto geweest om te plassen. Dat was het zo ongeveer. We zijn als een speer naar huis gereden. We zijn dan ook een stuk minder moe dan gisteren.”

Morgen is de laatste etappe voor de rustdag. Een lange rit van maar liefst 920 kilometer waarvan 331 kilometer special stage. Willems: “Dat wordt een heel lange dag, een duinendag. Dus dat is wel leuk. We zien morgen wel hoe het komt. En dan ’s avonds een lekkere borrel drinken, want zaterdag is het een rustdag.”